Bitumen op de Muur.....?
Het moet toch niet veel gekker worden! Of wel.....?

Stel, je koopt een groene, rode of zwarte bitumen golfplaat bij de Gamma en zaagt die plaat vervolgens netjes in tweëen of in vieren of in achten......

Die delen plaats je zodanig voor een wand dat ze bol staan t.o.v. die wand.

Dan heb je in principe voor een paar tientjes een aantal echt diffunderende oppervlakken gemaakt.

Die komen uitstekend akoestisch tot hun recht op een wand achter luidsprekers, op zijwanden of op wanden achter luisterplaatsen. Het in gebruik zijnde type luidspreker -- puntbron of lijnbron -- is daarbij van ongeschikt belang, aangezien bij beide groepen van weergevers eenzelfde behoefte aan diffusie bestaat.

Kortom: dit paneel is een veelzijdig inzetbaar diffuseroppervlak, dat voor niet teveel geld zelf te maken (en eventueel ook af te werken is op iedere gewenste kleur).

Alvorens de panelen te gaan schilderen -- hetgeen de grootste kostenpost zal zijn van de hele operatie -- is het uiteraard mogelijk om ze op hun werking te testen. Mocht het gewenste resultaat uitblijven, dan is er slechts een geringe investering verloren, zowel financieel als qua arbeid.

Het is dus nog niet zo'n gek idee, bij nader inzien, zo'n bitumen golfplaat. De keus voor bitumen i.p.v. voor het gebruiksvriendelijkere kunststof is van constructieve aard: het is relatief zwaar en resonantiearm materiaal en zal minder snel kleuring toevoegen aan het klankbeeld dan bij de lichte kunststof golfplaten uit dezelfde schappen van de Gamma. Niettemin moet het met de nodige aandacht ook lukken om dezelfde diffusers uit kunststof golfplaten te maken.


naar boven

De praktijk van het Bouwen

De golfplaten staan bol t.o.v. de wand waar ze aan hangen, omdat ze op een frame van balkjes of regels zijn bevestigd dat deze kromming definieert en fixeert. Het frame wordt als één geheel met de gemonteerde (en eventueel afgewerkte) plaat aan de wand gehangen. In nevenstaande figuur is getracht om het constructieprincipe schematisch weer te geven.

In werkelijkheid is de bolling van de plaat natuurlijk geringer dan op het plaatje. Breuk is niet denkbeeldig...
Dit is op de foto's rechts ook te zien.

De bolling is verder nog afhankelijk van de breedte waarop de panelen eventueel worden gezaagd. Hoe smaller het paneel, hoe vlakker het ook gemonteerd moet worden om breuk te voorkomen.

Symmetrische diffuserpanelen worden soms in een dambordmotief opgehangen om de richtingen waarin diffusie plaatsvind verder te vergroten en diffusiepatronen als gevolg van gelijkvormigheid in de applicatie te vermijden.
Persoonlijk zou ik de panelen symmetrisch ophangen en niet zomaar in dambordmotief, maar experimenteren kan lonen...

Bitumen golfplaten zijn verkrijgbaar in zwart, groen en rood. Het kan een optie zijn om de panelen achter een sluiergordijn te "verbergen", waardoor wel enigszins hun vorm en kleur doorschijnt, maar niet de details.

Dat zou namelijk een goede manier kunnen zijn om de arbeidsintensieve zichtafwerking van de golfplaten te vermijden en wel door ze aan het zicht te onttrekken met zeer dunne (vitrage-achtige) stof.



Schilderen

Er is één aspect behalve het visuele, dat door schilderen mogelijk zal verbeteren: de geur van bitumen.

Deze panelen zullen nog enige tijd een lichte bitumengeur blijven afscheiden. Door de hierna beschreven schildermethode zal dit in elk geval verdwijnen. De schildermethode is in de praktijk beproefd en werkt uitstekend.

Door de panelen als blikvangers te installeren, zoals in de onderhavige luisterruimte, is afwerking onvermijdelijk geworden.

Het belangrijkste daarbij is het feit dat deze platen niet zonder meer kunnen worden geschilderd: er is eerst een voorbewerking nodig, waarna de plaat met alle mogelijke verven kan worden afgewerkt voor een fraaie zichtafwerking.
Die voorbewerking geschiedt met Flexa "Isoleer".
De schilder kan het ongetwijfeld leveren, als het niet in de bouwmarkt voorhanden zou zijn.

n.b.: Dit weerspiegelt de stand van zaken in 2003; mogelijk zijn er anno 2009 andere producten...


naar boven

Op de foto hierboven hangen de panelen tegen de wand waar de luidsprekers later voor zullen komen te staan.

Het frame is als één geheel opgehangen m.b.v. kettingen.

Plaatsing in dambordmotief is bedoeld om het diffusiepatroon wat omnidirectioneler te maken.

Het basisprincipe is waarschijnlijk wel duidelijk: het mag naar eigen inzicht worden uitgewerkt door bijvoorbeeld met kleinere panelen te werken (de afgebeelde panelen in vieren of in achten gezaagd), of door combinaties te maken met grotere en kleinere panelen, waardoor er meer variatie -- ook in diepte -- kan worden aangebracht. In de rechter kolom enkele voorbeeld van een mogelijke layout.

Variatie is bij deze vorm van "grofmazige" diffusie min of meer het sleutelwoord, waardoor de diffusie zowel breedbandiger als doeltreffender kan worden.

Het hanteren van de beginselen van symmetrie is hierbij wel aan te raden. Door de duidelijke invloed op het gedrag reflecties in de onmiddellijke omgeving van de panelen is het onverstandig om bijvoorbeeld rechts wel en links geen panelen op te hangen. Ofwel symmetrisch, ofwel niet doen is eigenlijk het devies.


naar boven