De
allerbelangrijkste factor die onder gemiddelde
huiselijke omstandigheden de kwaliteit van de
weergave naar beneden haalt, is bijna altijd de
opstelling van de luidsprekers en de luisterplaats.
Om maar meteen met de deur in huis te vallen:
aandacht voor akoestiek kan nooit de schadelijke
gevolgen tenietdoen die veroorzaakt worden door een
gecompromitteerde of slechte opstelling van
luidsprekers en luisterstoel, terwijl dat eigenlijk
wel de kern is van het misverstand dat hierover
heerst.
De staande golven die bij een slecht gekozen
opstelling zo storend hoorbaar worden zijn zelden te
compenseren middels bass-management. Daar helpt
alleen een betere opstelling een waarbij
staande golven minder storend worden aangesproken.
En daar zit dan meteen het probleem, want heel vaak
is het gewoon niet mogelijk om in de woonkamer een
fundamenteel andere, maar betere opstelling te kiezen.
Wanneer ik een dergelijke situatie tegenkom bij de
klant zal ik er altijd op wijzen waar de beperkende
factor ligt, en tegelijkertijd trachten om het
verwachtingspatroon van de klant te achterhalen en,
indien nodig, bij te stellen tot een meer
realistische waarde.
Navolgende
stelling is een verifieerbaar gegeven:
Kwaliteitsweergave
van muziek thuis
rust altijd op drie peilers tegelijkertijd:
Hardware,
opstelling en akoestiek.

Succes bij het streven naar kwaliteitsweergave zit
niet in aandacht voor het één en verwaarlozing van
het ander, maar in het pogen om het aantal
compromissen op elk van de drie gebieden zo beperkt
mogelijk te houden.
Daarbij is het goed om te beseffen dat problemen die
worden veroorzaakt op het ene gebied, nooit door
maatregelen op een ander gebied kunnen worden
opgelost.
Ofwel: opstellingsproblemen kunnen niet akoestisch
opgelost worden, en akoestische problemen kunnen niet
met nieuwe hardware worden opgelost (uitgezonderd met
DSP ten behoeve van het elimineren van staande
golfpieken, maar dat is dan weer niet direct
akoestiek
).
Aandacht voor akoestiek is dus nooit zaligmakend, als
in een gegeven situatie de opstelling van
luidsprekers en/of luisterstoel het probleem is.
Alhoewel aandacht voor akoestiek verbetering zal
brengen, zal die op andere gebieden liggen en wel
degelijk gunstig doorwerken in de totaliteit van de
weergave, maar niet op het punt van eventuele grote
problemen rondom opstelling of match van hardware.
Opstellingsproblemen hebben ofwel te maken met
staande golven en ruimteresonanties, ofwel met
gebrekkige ruimtelijke eigenschappen door de
nabijheid van wanden. Ofwel met een combinatie van
die twee. Bij een gebrekkige opstelling helpt
alleen
een betere opstelling...
Als akoestiek echter een van de gebroken of
ontbrekende schakels is in een overigens fraaie en
sterke ketting, kan het beslist zaligmakend zijn om
er aandacht aan te schenken. De problemen die direct
met akoestiek samenhangen spelen zich af op het
gebied van nagalmtijd en op het gebied van reflecties.
Daarvan is alleen de factor nagalmtijd goed meetbaar.
Op basis van interpretatie van die metingen in
combinatie met een luisterersessie kan een plan van
aanpak worden uitgewerkt dat zich richt op het
corrigeren van de frequentie-afhankelijke nagalmtijd,
en op het beheersen van reflecties die storend zijn
voor de opbouw van het ruimtelijke beeld van de
weergave.
We komen dan uiteindelijk aan op een nieuw terrein,
namelijk dat van de praktische aanpak
van specifieke akoestische uitdagingen. U kunt er het
nodige over lezen op de website van SoundScapeS.
Zie hiervoor de pagina met leesvoer:
http://www.soundscapes.nu/lectuur.html
Ik wil hier met name het artikel De praktijk
van Nagalmbeheersing noemen, aangezien
dit zeer verhelderend kan zijn om u te helpen een
beter beeld te krijgen van akoestische uitdagingen in
de thuissituatie.
Dit artikel is hier te vinden:
http://www.soundscapes.nu/nagalm.htm
naar boven